Nie jesteś naszym Klientem?

Załóż kartę MAKRO teraz

Kasztany jadalne

kasztany jadalne - perły jesieni

Jest to skarb kulinarny z bogatą historią: kasztan jadalny jest jedną ze starszych roślin jadalnych, a także przeżywa prawdziwy renesans, będąc pełną smaku bazą przy przyrządzaniu przystawek. Ten czerwonobrązowy orzech, używany jako wspaniały i egzotyczny dodatek, pozwoli przyrządzić wyśmienite dania z dzika, gęsi, indyka i wielu innych mięs.

Perły jesieni

Ten szlachetny orzech pochodzi z Azji Mniejszej i ma za sobą długą historię. O tym, że jest to artykuł spożywczy, wiedziano już za czasów epoki kamienia. W starożytnej Grecji jego powszechnie znana rola została zatracona i zaczął być stosowany jako naturalne lekarstwo na gorączkę i kaszel. Tak dzisiaj, jak kiedyś, Azja (w szczególności Chiny, Japonia i Korea Południowa) oraz tereny śródziemnomorskie (od Hiszpanii, przez Włochy i Turcję) to ważne miejsca dla uprawy kasztanów. Orzechy te odgrywają zasadniczą rolę w tradycyjnej kuchni tych państw.

Dla osób odchudzających się kasztany są wyjątkowo dobre, bo w porównaniu z innymi orzechami nie zawierają dużej ilości tłuszczu oraz nie mają dużo kalorii. Są natomiast bogate w witaminy i nie zawierają glutenu. Dzięki zawartym w nich składnikom odżywczym kasztany są tak samo pożywnym dodatkiem jak ziemniaki czy płatki śniadaniowe, lecz łatwiejszym do strawienia. 

Świeże kasztany można przechowywać jedynie kilka dni w lodówce, tak więc powinny być przetworzone tak szybko, jak to tylko możliwe. Gdy zaczną kiełkować, nie nadają się do jedzenia. Zamrożone można przechowywać parę miesięcy.
Rada szefa kuchni!
Jeżeli kasztany pieczone są w piekarniku, to małe naczynie napełnione wodą i postawione na blaszce, zapobiegnie ich wyschnięciu.

 

Rada szefa kuchni!
Mąka wytworzona z kasztanów jadalnych jest idealnym zamiennikiem płatków śniadaniowych dla ludzi chorych na celiakię, może być stosowana w zbilansowanej, bezglutenowej diecie. Tak więc osoby z nietolerancją pokarmową związaną z tą dolegliwością nie muszą rezygnować z takich produktów, jak makaron, chleb czy polenta.

Smak wydobywa się ze środka


Orzech ten jest otulony kolczastą, skóropodobną skorupą, która otwiera się, kiedy owoc jest dojrzały. Wtedy też sam spada z drzewa.  Miąższ owocu jest pokryty cienką, gorzką skórką. Zanim można zacząć delektować się kasztanem, skórka musi być usunięta, tak samo jak skorupa. Istnieje niewielka różnica w wielkości, kolorze i intensywności smaku pomiędzy różnymi odmianami. Co więcej, niektóre odmiany nie spadają z gałęzi same i muszą być zbierane. Kasztanowce rosną do wysokości 30 metrów i preferują gleby piaszczyste. Najstarszy - nazwany Kasztanem Stu Koni - swoje korzenie zapuścił w Sycylii i szacuje się, że ma około 4000 lat!

Czy wiesz, że…?


Od 1973 r., małe miasteczko Lovran w Chorwacji organizuje festiwal jadalnych kasztanów, który sprawił, że to miejsce jest słynne na całym świecie z doskonałej jakości kasztanów. Festiwal przyciąga ludzi tradycyjną muzyką, tańcem oraz jedzeniem.

Wzloty i upadki przysmaku

Czy to jako przekąska, apetyczna przystawka, czy też punkt kulminacyjny wyrafinowanej kuchni, ten skarb o delikatnym smaku jest wielce pożądany. Jednak nie było tak zawsze. Od samego początku popularność kasztana była zmienna. Przez długi okres czasu nazywano go „chlebem dla biedaków”, ponieważ w czasach,  kiedy ludzie głodowali, kukurydzy było mało i nie była dostępna dla biedoty, kasztany były podstawowym produktem żywnościowym. Z racji tego, że zawierają dużo skrobi, robiono z nich chleb, dzięki czemu wielu ludzi zostało ocalonych przed śmiercią z głodu. Trochę później kasztany zostały zastąpione ziemniakami. Dziś ponownie kasztany zyskały na popularności, między innymi dlatego, że światowi szefowie kuchni na nowo odkryli ich wartość kulinarną.
Surowe kasztany jadalne mają posmak mąki, są gorzkie i uznawane za niejadalne. Muszą zostać poddane obróbce cieplnej, aby można było wydobyć ich charakterystyczny, słodki smak. Tylko w taki sposób zawarta w nich skrobia zamienia się w cukier, a kasztany są bardzo popularne nawet wśród dzieci.

Małe bomby smakowe

Zanim kasztany zostaną przygotowane i podgrzane, ich skorupy muszą być nacięte w poprzek na czubku.  Jeśli nie zostaną nacięte, eksplodują podczas gotowania za sprawą narastającego w owocu ciśnienia. Następnie muszą być gotowane w osolonej wodzie,  pieczone w piekarniku na specjalnej patelni z dziurami - nad otwartym ogniem albo na płycie grzewczej. Kasztany są gotowe, kiedy skorupa pęknie na nacięciach i jest łatwa do ściągnięcia.

Smak jesieni

Ich niesamowity, intensywny smak sprawia, że są doskonałym dodatkiem do dziczyzny i drobiu w każdej konfiguracji - czy to jako przybranie, czy egzotyczne nadzienie do indyka, dzika, gęsi lub zająca.  Komponują się dobrze z dużą ilością dań. Kasztany można wykorzystywać do robienia zup i sosów, purée i sałatek, gnocchi i risotto. Smakują wyśmienicie jako przystawka z serem i winem albo jako składnik goryczkowego piwa, likieru czy miodu. Zapraszamy do kreatywnego, jesiennego gotowania!

Desery z kasztanów: słodkie i zimowe


Bogaty smakowo kasztan jadalny od dawna jest znany i ceniony na świecie w kategorii "słodycze". Intensywny, orzechowo-słodki smak może być wykorzystywany do tworzenia najbardziej zróżnicowanych przysmaków deserowych – od orzeźwiających lodów, przez pokaźne ciasta i tarty, kończąc na lekkich sufletach.

Do przyrządzenia z kasztanów deseru używa się mąki kasztanowej  lub kasztanowego purée, albo kasztanów w całości. Jeśli chcemy uzyskać mąkę kasztanową, orzechy najpierw suszy się i pali (ponieważ ciepło jest niezbędne, by wydobyć charakterystyczny smak kasztanów), a na końcu mieli. Taka mąka może być używana do robienia naleśników, pieczenia ciast czy słodkiego chleba.
W ten sposób możesz robić niezwykłe, a zarazem lekkostrawne wersje tradycyjnych wypieków albo wypracować swój własny styl w przygotowywaniu potraw.

Kremowe specjały z purée

Aby zrobić kasztanowe purée, orzechy muszą być najpierw ugotowane i wyłuskane. Potem można z nich zrobić purée z dodatkiem przeróżnych składników, w zależności od przepisu. Ten słodki krem jest dobrze znany i kochany przede wszystkim w takich miejscach jak południe Francji, Węgry czy Austria. Sam smakuje dobrze, ale może być też przerobiony na pyszne przysmaki, takie jak lody i parfait, dżem, babki czy suflety.

Specjalnością kuchni szwajcarskiej są wermiszele. Aby je zrobić, purée kasztanowe łączy się z cukrem, wanilią, masłem i wiśniówką, uzyskując w ten sposób gęstą masę. Taka masa przechodzi przez wyciskacz, aby uzyskać długie nitki, które wyglądają prawie tak samo jak ugotowany makaron spaghetti. Wermiszele często jedzone są same bądź z lodami waniliowymi, bitą śmietaną lub bezą. Również całe kasztany mogą być podawane jako znakomity deser.  Już sama nazwa "marrons glacés" może sprawić, że miłośnikom słodkości, w szczególności we Francji i we Włoszech, z zachwytu pocieknie ślinka. Oba te kraje twierdzą, że są autorami tego przysmaku od XV albo XVI wieku. Zasada jest taka sama jak w przypadku kandyzowania: ugotowane kasztany wsadzamy do roztworu z gorącego cukru i obtaczamy je nim kilkakrotnie. Następnie suszymy je, aż pozbędą się wody a nabiorą cukru i będą owinięte twardą cukrową powłoką. Marrons glacés można jeść same lub wykorzystać je do udekorowania innych deserów.
desery z kasztanów - wermiszele

Przepisy kulinarne