Nie jesteś naszym Klientem?

Załóż kartę MAKRO teraz

Dania mięsne z Ameryki Południowej

Z niekończących się łąk kaktusowych aż po zapierające dech w piersiach łańcuchy górskie w Andach, krajobraz Ameryki Południowej jest tak zróżnicowany, jak kuchnia jej krajów i regionów. Mocne, aromatyczne przyprawy nadają wielu daniom egzotyczny urok i często również imponującą ostrość.

Zdecydowane aromaty z tygla kulturowego

Ameryka Południowa: dania mięsne
Prawdziwa klasyka z Ameryki Południowej, to "seco de chivo", pikantna kozina.
 

Zwłaszcza w krajach Ameryki Południowej rysuje się widoczny wpływ, jaki różni imigranci odcisnęli na sferze kulinarnej od Kolumbii po Argentynę. Przez dekady i stulecia tworzone są kuchenne tygle kulturowe. Z Europy, Afryki i Azji osiedleńcy przywieźli swoje przyprawy i kulinarne preferencje na subkontynent, który jest domem ok. 400 milionów ludzi. Na przykład, była kolonia Portugalii, Brazylia jest pod wyraźnym wpływem portugalskiej narodowej kuchni. W Argentynie z kolei widoczne są wpływy włoskich i hiszpańskich praktyk kulinarnych.

Ognista przyprawa Ameryki Południowej:

mieszanka chilli, pimento -słodkiej czerwonej papryki, kolendry, pieprzu, curry, kminu i innych.
Solidne pikantne dania mięsne grają ważną rolę w Ameryce Południowej. Na przykład, "asado" – grillowane danie w Argentynie, Paragwaju i Chile, w którym różne pokrojone gatunki mięs – wołowina, wieprzowina, jagnięcina, czy nawet kozina – kładzione są na grilla. Tradycyjne "churrasco" oraz "rodizio"  w Brazylii, gdzie wielkie rożna są przekazywane wśród biesiadników, a wybrane soczyste kawałki mięsa kładzione na talerze.

Równie typowe dla kontynentu są dania jednogarnkowe. Więc, na przykład, „feijoada”, potrawka z fasoli i mięsa, jest uważana za brazylijskie  narodowe danie. W całym regionie Andów, z Ekwadoru i Peru aż do Argentyny i Chile, jadany jest gęsty gulasz nazywany „locro”, przyrządzony z kukurydzy, mięsa i warzyw.


Czy wiesz..?

Tysiące lat temu w Peru, papryczki chilli uznawane były jako legalny środek płatniczy. Inkowie używali ich nawet jako broni: wypełniali melony strąkami chilli i rzucali nimi we wrogów.
Bardzo popularne w wielu krajach są „empanadas”, pikantne nadziewane kieszonki z ciasta o różnych kształtach. Mogą być wypełnione mielonym lub siekanym mięsem, tuńczykiem, serem, szpinakiem, kukurydzą i innymi warzywami, następnie pieczone w piekarniku lub nawet smażone w głębokim tłuszczu. 
Jeśli chodzi o przyprawy i dodatki smakowe, praktyki różnią się w zależności od kraju a nawet regionu. Południowo-amerykańskie dania bynajmniej nie wszędzie są jednakowo pikantne. Na przykład w północno-wschodniej części kontynentu, potrawy są bardzo pikantne i gorące. W południowej Brazylii również, podczas gdy w innych miejscach, łagodniejsze.

Pikantna rodzima przyprawa: chilli

Prawdziwie oryginalna, rodzima i klasyczna przyprawa południowo-amerykańskiej kuchni, to chilli, która pochodzi z północy kontynentu. Właśnie tam strączki o zróżnicowanej ostrości uprawiane są od tysięcy lat. Badacze donoszą, że pierwotni mieszkańcy Ameryki Południowej używali pikantnych chilli do przyprawiania potraw już 6000 lat temu. W tamtych czasach strączki z wysoką zawartością witaminy C były wysoko cenione jako przyprawa do ryb, kukurydzy, fasoli oraz słodkich ziemniaków. Ponadto, właściwości konserwujące papryczek chilli do dziś używane są w przechowalnictwie żywności. 

Podobnie, jak chilli, które używane jest świeże, suszone bądź nawet w formie pasty, pimento również jest szeroko stosowaną przyprawą typową dla Ameryki Południowej, którą Aztekowie używali przyprawiając swój kakaowy napój. Przyprawa ta pasuje do mięsnych duszonych dań i potrawek, podczas gdy przyprawianie kolendrą jest popularnie stosowane w przypadku ryb i owoców morza. W pikantnych mieszankach przypraw, pieprz w jego różnych odmianach jest oczywiście niezastąpiony – nawet w proszku curry, jest zdecydowanym faworytem w daniach południowo-amerykańskich. Również bez aromatycznego kminu, o charakterystycznym smaku, który intensyfikuje się podczas smażenia, duszenia, czy pieczenia, wiele dań Ameryki Południowej byłoby pozbawionych swego zdecydowanego akcentu.
przyprawy

Pikantna mikstura: chimichurri


Południowoamerykański specjał podbija świat. Ten pikantny argentyński sos, będący nieodłącznym dodatkiem do mięs z asado (rodzaj grilla argentyńskiego), stał się znany na całym świecie – i jest podobny do włoskiego pesto. A to dlatego, że pochodzenia tej mieszanki czosnku, chilli i przypraw śródziemnomorskich – głównie pietruszki i oregano – należy szukać we Włoszech i Hiszpanii. 

Chimichurri jest znany zarówno jako sos, jak i dip do mięs, drobiu, ryb, warzyw i chleba. Może być również używany do sporządzania aromatycznych marynat. Szczególnie pietruszka nadaje chimichurri wspaniały zielony kolor; smak natomiast zawdzięcza czosnkowi, chilli, oregano, czarnemu pieprzowi, suszonemu tymiankowi, cebuli i liściom laurowym. Wszystkie te składniki uciera się w moździerzu, a następnie dodaje oliwę z oliwek i ocet lub nawet sok z cytryny czy limonki. Należy pozostawić miksturę na jakiś czas, by uzyskać pełnię smaku i aromatu. 

Sos potrzebuje na to przynajmniej kilku godzin, a jeśli to możliwe, warto odstawić go na cały dzień. W jego ojczyźnie, Argentynie,  odstawia się go nawet na dwa tygodnie! Jest kilka wariantów sosu chimichurri – można do niego dodać mnóstwo pietruszki, mniej lub więcej czosnku, a nawet pomidora czy też słodkie, czerwone papryczki. Można eksperymentować do woli!
chimichurri

Przepisy kulinarne