Nie jesteś naszym Klientem?

Załóż kartę MAKRO teraz

Arrabbiata, carbonara, marinara

Jest niemalże tak dużo różnych włoskich sosów, jak i typów makaronów – i każdy kreatywny kucharz może stworzyć też swój własny. Jednak klasyki cieszą się niezmienną popularnością – przedstawiamy tutaj trójkę z nich.

Dobre sosy zawsze występują w trójkę

arrabbiata, carbonara, marinara

Ostry i ognisty: arrabbiata

Arrabbiata to bardzo dziwna nazwa dla sosu. Oznacza po włosku “wściekły”, “rozjuszony”. Nie oznacza jednak, że to goście gniewają się, kiedy podaje im się to klasyczne danie: nazwa pochodzi od ostrości wykorzystywanej w nim chili (nazywanej we Włoszech „peperoncino”). Razem z tą małą ognistą bombą smakową, w sosie znajdują się również pomidory, cebule i czosnek, często również mięso wieprzowe.

Po wymieszaniu makaronu z sosem, posypuje się całość odrobiną parmezanu albo pecorino. Sos arrabbiata najczęściej dodaje się do makaronu penne. Dzięki temu, że jest on pusty w środku, powierzchnia, na której znajduje się sos, jest większa. Z tym pikantnym sosem łączy się również często spaghetti oraz macaroni. Pasuje on też dobrze do mięsa, ryb i pizzy.
sos arrabiata

Owocowy i ostry: marinara

Dobre rzeczy mogą być tak proste jak marinara, czyli klasyczny sos bazujący na pomidorach. Bardzo ważne jest użycie całkowicie dojrzałych pomidorów – to od nich zależy, czy sos się obroni swoim smakiem czy nie. „Alla marinara” oznacza „w morskim stylu”; nazwa w oczywisty sposób wskazuje na to, że sos pierwotnie wykorzystywano głównie do dań rybnych.

W dzisiejszych czasach sos ten nie tylko dodaje owocowo-ostrego smaku daniom z makaronu, często wykorzystuje się go również do pizzy. Pasuje też do ryżu, steków czy kurczaka – może być również podany jako dip. Wśród składników razem z pomidorami najczęściej pojawia się czosnek, cebula i zioła dobrane według własnego gustu. Czasami dodaje się również oliwki i kapary oraz, jeżeli ktoś lubi, odrobinę czerwonego wina.
Owocowy i ostry sos marinara
Kremowy i gęsty sos carbonara

Kremowy i gęsty: carbonara

“Alla carbonara” oznacza “w stylu palnika na węgiel”. Według legendy kiedyś przygotowywano makaron z bekonem i serem w palniku węglowym i odrobina pyłu węglowego wpadła do jedzenia. Dzisiaj za charakterystyczne czarne kropki w jasnym sosie odpowiada świeżo zmielony czarny pieprz. Carbonara często jest uznawana za kremowy sos – jednak pierwotna receptura oddziela go całkowicie od kremów.

Najpierw mięso wieprzowe (Włosi preferują pancettę albo guanciale – można również wykorzystać śniadaniowy bekon) obsmaża się na patelni. Następnie żółtko i starty ser (najlepiej do tego nadaje się parmezan albo pecorino) miesza się ze sobą. Dodaje się do nich bekon i makaron. Jajka zagotowują się od ich temperatury; dokładne mieszanie sprawia, że nie ścinają się. Sos ten znakomicie pasuje nie tylko do makaronu, ale smakuje również wyśmienicie z daniami z drobiu.
Raz czerwone, raz zielone: pesto

Raz czerwone, raz zielone: pesto

Pesto nie jest sosem w pełnym tego słowa znaczeniu, ale jest klasykiem, jeśli chodzi o zestawienie z makaronem. Najbardziej znane pesto to pesto alla genovese, które zawdzięcza swój zielony kolor i smak głównie bazylii. Dodaje się do niej orzeszki piniowe, czosnek oraz parmezan albo pecorino. Oliwa z oliwek nadaje paście konsystencji.

Nie mniejszą popularnością cieszy się pesto alla siciliana – znane również pod nazwą pesto rosso, czyli czerwone pesto – ma ono te same składniki, ale jest w nim mniej bazylii, a dodatkowo dodaje się suszone pomidory, aby nadać mu czerwony kolor. Czasami zamiast orzeszków piniowych wykorzystuje się tutaj migdały.

Przepisy kulinarne